Over Ons

Hallo, welkom op onze website. Ik zal ons even voorstellen: wij zijn Martin Kooiker en Marit Brouwer. We wonen op het mooie waddeneiland Ameland. We hebben drie kinderen: Myrthe, onze oudste dochter, is in september 2005 geboren en Kars en Kirsten, onze tweeling, zijn in juli 2007 ter wereld gekomen. En dan hebben we natuurlijk ook nog een Thai Ridgeback: Chira, een rode teef. We hebben ook nog 5 jaar lang een zwarte reu gehad. Die heette Baju, maar we hebben hem afgestaan om wat meer rust in huis te krijgen.

Martin en ik kennen elkaar sinds de zomer van 2000. Martin is een geboren en getogen Amelander. Hij werkt als kapitein op de veerboot tussen Ameland en Holwerd. Mijn vader was ook een Amelander, daardoor hebben we vroeger heel veel vakanties op het eiland doorgebracht. Tijdens één van mijn vakanties op het eiland (zomer 2000 dus) heb ik Martin leren kennen. Eind 2002 kreeg ik de kans om hier als veearts/dierenarts aan het werk te gaan. Die kans heb ik met beide handen gegrepen en vanaf toen zijn we gaan samenwonen.

Na een jaar samenwonen vonden we dat er wel een hond bij kon komen, dus moesten we bedenken wat voor hond dat dan moest worden. Martin had een Duitse Staande Korthaar in gedachten, maar ik wilde graag een Thai Ridgeback Dog. Ik had dit ras in Thailand tijdens een studiestage gezien en was meteen verkocht. Het was een blauwe reu, die Benz heette. Wat een mooie en lieve hond was dat!!! Ik heb vanaf die tijd altijd gedacht, dat als ik ooit een hond zou nemen, het dan een Thai Ridgeback zou worden. Martin kende het ras natuurlijk helemaal niet en ik had dan wel Benz gezien, maar wist eigenlijk niets over het karakter van de Thai Ridgeback.

We zijn ons via internet gaan verdiepen in het ras. We lazen daar over het moeilijke karakter en vroegen ons af of het dan wel een hond voor ons zou zijn. Wij hadden allebei namelijk tot dan toe nog geen hond als huisdier gehad. Via internet kwamen we in contact met de familie Zwier uit Bakkeveen. Omdat zij op dat moment de enige fokker van TRD's in Nederland waren en omdat ze lekker dichtbij woonden hebben we ons op de wachtlijst voor een pup laten zetten. Toen het nestje geboren was zijn we gaan kijken. Djaro, de vader van het nest, was een prachtige hond en erg lief. Daeng, de moeder, vond ik minder mooi en ze was wat terughoudender. De pups zelf waren natuurlijk super vertederend. Thuis hebben we er nog een keer goed over nagedacht en besloten om er toch één te nemen. Dus begin januari 2005 hebben we Chira opgehaald. Tussen het tijdstip dat we besloten haar te nemen en dat ze daadwerkelijk bij ons kwam hebben we ons goed voorbereid op het opvoeden van een pup. En volgens ons is de opvoeding en socialisatie goed gelukt, Chira is een ontzettend lieve hond, die goed met andere mensen en honden overweg kan. Haar enige minpunt is dat ze nog wel eens de benen wil nemen als ze wild ruikt of ziet, maar dat schijnt nu eenmaal bij het ras te horen.

Toen Chira 10 maanden oud was werd ons dochtertje Myrthe geboren. We hebben Chira er meteen bij betrokken en dat is vanaf het begin heel goed gegaan. Na twee jaar vonden we dat Chira wel een speelkameraadje kon gebruiken en omdat we waarschijnlijk nog wel een nestje van haar willen hebben, hadden we besloten er nog een reu bij te kopen. Dus toen ik in het najaar van 2006 zag dat Elke Heinel een nest met pups had, die nog een plekje zochten, heb ik haar gemaild en na enige correspondentie mochten wij een pup van haar kopen. En dat is dus onze zwarte reu Baju geworden.

Baju is ook een hele lieve hond voor mensen, maar helaas is hij nogal dominant naar andere honden. Daarvan geef ik onszelf de schuld, want volgens mij hebben we hem niet goed genoeg gesocialiseerd. Toen we Baju ophaalden was ik net zwanger van onze tweeling, dus vanaf die tijd ontbrak het ons een beetje aan tijd.... Maar het belangrijkste is dat hij erg lief voor mensen is en het liefst de hele dag aangehaald wil worden.

Baju hebben we in oktober 2011 voor herplaatsing aangeboden, omdat hij wel behoorlijk dominant was en daardoor niet helemaal vertrouwd met kinderen: hij liet zich niet zomaar opzij zetten door deze kleine mensjes... In februari 2012 is Baju verhuisd naar Duitsland en volgens de nieuwe eigenaresse gaat het daar erg goed met hem. Thuis is alles veel ontspannener nu hij een ander goed plekje heeft gevonden en Chira leeft ook weer helemaal op. Zij had toch een bepaalde angst voor Baju.